Helbestvan Sidîq Gorîcan, çîrokbêjiya Arjen Arî bi riya tecrubeyê, bîrê û zimanê rojane dinirxîne. Li gorî Gorîcan, çîrokên Arjen Arî ne kurmanc in; ew qeyda edebî ya jiyanên rastîn in ku ji gund, zarokatiyê û çanda devkî derketine.
Ebubekir Sinayiç, yê ku li gundê Şabaniyê yê Cizîrê dijî, hewşa mala xwe kiriye mîzexaneyek di bin asmanê vekirî de ku ji dîrokê re hatiye veqetandin. Ji Misrê bigire heta Mîtanniyan, ji Asûriyan heta Romayê, wî şopên gelek medeniyetan li ser kevirên 3-4 tonî xêz kirine. Herwiha, wî amûr û kelûpelên kevnare yên ji xelkê gund kom kirine jî pêşangeh kirine û bangî têkiliyê bi rabirdûyê re dike.
Gundê Mikaîla, yek ji gundên Kurdan Anatolyaya Navîn, bi mîrateya xwe ya çandî ya dewlemend ku ji paşerojê heta îro hatiye veguhastin balê dikişîne. Nivîskarê kovara Bîrnebûnê Fikret Yıldız (Dr. Mîkaîlî), kevneşopiyên ku di zarokatiya xwe de dîtine û adeta gundî yên ku ber bi jibîrkirinê ve diçin ji bo Şoperêçê vegot. Ev perçeyên çanda devkî yên di bîra wî de mane, hem dîroka Kurdan hem jî dîroka hevpar a Anatolyayê ronî dikin.
Demekê dengek li kolanên Amedê dipeyivî, paşê ji bo sedsalekê di nav bêdengiyê de winda bû: Kosrof Malool.
Îro eger em dikarin wî dengî dîsa bibihîzin, ev hinekî encama lêgerîna bîreweriyê ya jineke bi îsrar e.